Op het laatste moment nog een extra Jan Tielen aan het namenlijstje moeten toevoegen. Maar dat was geen probleem. Moesten alleen oppassen welke we dan aanspraken… Zo werkt de samenwerking Athos-Set Point dus prima om elkaars tekorten op te vangen als de een geen wedstrijd heeft. Jan en Peter hiervoor onze dank!

De eerste set begon “onverwacht” omdat we, geheel tegen de gewoonte in, nog van speelhelft moesten wisselen. Tactische keuzes? Maar dat maakte ons niet zo veel uit.

In het begin van de set liepen we enkele puntjes uit, maar VVT wist die weer in te halen. Vanaf dan werden de punten redelijk verdeeld, dus bleef de stand nagenoeg gelijk. Gelukkig konden we aan het einde van de set de  stand in ons voordeel beslissen. Dus de eerste stap was gezet.

De tweede set wisten we wat te doen om de score in ons voordeel te laten uitvallen. VVT had twee goede aanvallers. Als die een goede setup kregen wisten ze die ook doeltreffend af te maken. Maar gaandeweg het spel wisten we beter waar die aanvallen te verwachten en kreeg onze verdediging er meer vat op. Zo wisten we met groot verschil de tweede set te winnen.

De derde set gingen we door waar we de tweede set gestopt waren. VVT wist echter de aanvallen een beetje te wijzigen zodat ze weer een paar meer puntjes scoorden, maar niet voldoende om ons in de problemen te brengen. Stap 2 was gezet: we hadden gewonnen en minstens 4 punten “in the pocket”.

De vierde set wilden we ook nog wel winnen. Maar in het begin gaven we VVT te veel kansen om te scoren en wisten dat op het einde niet om te draaien. Wel kwamen we nog even voor, toen weer gelijk, achter, gelijk, voor… Die laatste punten bleven maar wisselen. Zo bereikten we de stand 24-24 waarbij VVT weer aan de beurt was met scoren. Nadat dat gebeurt was wisten ze ook het daarop volgende punt te scoren en zo alsnog een set te winnen. Jammer voor ons, maar het zij hen gegund want daar hadden ze wel voor gevochten.

Sinds lange tijd (we hebben nog niet zo veel wedstrijden gespeeld dit seizoen en nog minder gewonnen) konden we eindelijk onze zangkwaliteiten weer eens ten gehore brengen onder de douche. Een beetje stroefjes, maar dat ging snel beter.

Daarna nog de koffie, met een kerstkransje van de Torrekoel en met heerlijke botervlaai van Peter, en de andere drankjes daarna. Voor je het in de gaten hebt is het zo weer tijd om naar huis te gaan.

Komende dinsdag laatste training van dit jaar. De andere dinsdagen vallen ongelukkig in verband met de vele feestdagen. Dus pas in januari zien we elkaar dan weer. Nog even afwachten of dat 5 januari is bij de volgende wedstrijd. Op verzoek wordt nog gepoogd die uit te stellen.

Voor ieder die dit leest en die ik niet meer zie: nu al gelukkige feestdagen en ‘unne goje roetsch’.