Een beetje vroeger dan gewoon, maar niet perse nadelig, togen we naar Meyel. Peelpush was niet een van de hoogdravers in de poule, dus we hadden nog enige hoop. Echter al tijdens het insmashen bleek bij Peelpush een speler mee te doen die in onze klasse eigenlijk niet past. Maar dat is niet direct tegen de regels. Hij kon bijna alles binnen de 3-meter slaan. Hoe dat met een blok ging moesten we nog even afwachten.

In de wedstrijd was al meteen duidelijk dat ons blok een maatje te klein was om hem af te stoppen. We konden dus alleen proberen hem zo veel mogelijk in het achterveld te houden, dan hadden we de meeste kans.

Ondanks “dalende” setstanden van ons hadden we niet het idee dat ons spel achteruit ging. Het leek eerder vooruit te gaan. Maar met veel kunst en vliegwerk en hard werken wisten we de eerste set toch spannend te maken. Daarvoor moesten we vanaf het begin wel een achterstand goedmaken, maar toen we eenmaal een beetje begonnen te spelen lukte dat ook stap voor stap. Maar helaas net niet voldoende.

Het vervolg van de wedstrijd was dat we steeds net even minder goed speelden dan Peelpush. Regelmatig misverstanden “wie speelt de bal”, dus lieten we ballen onnodig vallen of liepen we elkaar soms in de weg om de bal te spelen. Ook hadden we problemen de aanvallers goed in stelling te brengen. Dat begint meestal al bij de eerste pass, maar soms was het ook de tweede bal die niet kwam zoals bedoeld. Van de aanvallen die er wel uit kwamen wisten we de meeste ook te verzilveren. Maar helaas, dat was niet genoeg tegen Peelpush en we verloren de volgende sets ook. Ondanks volgens ons gevoel goed gespeeld te hebben toch een domper dat we geen puntje mee konden nemen. Maar het was nog vroeg, de dag was nog jong en het weer was goed. Dus alle gelegenheid om die domper af te schudden!