Na weer een aantal weken geen wedstrijd vandaag dan de 2de van dit seizoen. Op het verzamelpunt bij de kerk was het echter al druk. Ook het derde voetbalteam verzamelde zich daar voor een uitwedstrijd. En laten die nu net gelijktijdig met ons willen vertrekken! En ook nog in dezelfde richting! Het leek wel een Kronenbergs invasieleger dat daar in kolonne wegreed. Pas op deA67 scheidden onze wegen.

Wij volgden de door Google Maps aangegeven route richting Reuver en konden zo rustig genieten van de omgeving. Tot Google ons een richting in wilde sturen waart geen weg was! Na dit te negeren en door te rijden door de Reuveerse bossen kwam Google er na herberekening achter dat een andere route noodzakelijk was. Hoewel ongewoon klopte die uiteindelijk wel. Dus na wat site-seeing arriveerden we bij de sporthal.

Daarbinnen was het echter ook een gekrioel van gangen en kleedlokalen. Omdat niet duidelijk was aangegeven waar we moesten zijn duurde dat ook nog wel 5 minuten voor we het kleedlokaal hadden gevonden. De andere groep was al bijna klaar met omkleden en waas druk aan het discussiëren en fantaseren over onderwerpen die het daglicht niet kunnen verdragen. Dus dat blijft geheim.

Na eindelijk compleet te zijn in de sporthal konden we ons gaan richten op de wedstrijd. Al tijdens de warming up viel op dat het kleurverschil tussen vloer en lijnen van het volleybalveld niet groot was. Ondanks die waarschuwing zouden we daar in de wedstrijd nog vaker door worden verrast: verkeerde inschatting of een bal in of uit zou vallen. En dat was best wel een behoorlijk aantal keren.

De eerste set gingen we goed van start. Al vrij snel hadden we een gat geslagen van 10 punten (in ons voordeel)! Toen kwam echter de klad in ons spel. En ondanks heftige tegenstand lukte het niet die set winnend af te sluiten.

De tweede en een deel ook de derde set waren we hierdoor meer tegen onszelf dan tegen de tegenstander aan het knokken. Die leek wel een heel leger in het veld te hebben staan, want het wilde maar niet lukken de bal bij hun binnen de lijnen op de vloer te krijgen. Debet hieraan was ook dat de aanval door slechte passes en set ups niet goed in stelling werd gebracht. Daartegenover kwam bij Reuver uit elke pass wel een goede aanval. Ja, dan ben je behoorlijk kansloos.

Om niet voor niets de reis te hebben gemaakt moesten we in de vierde set maar proberen ons hachje te redden door op zijn minst die set nog te winnen. Met veel pijn en moeite lukte dat uiteindelijk en dat voelde toen wel aan als een kleine overwinning. Hoera, een kleine troost voor het gevoel dat we de eerste set onnodig hadden weggegeven. Na een lekker bakkie koffie (behalve J die meteen aan het bier moest om de coke uit Colombia weg te spoelen) gingen we weer naar huis. In zoverre gerust gesteld dat we toch geslaagd waren in onze missie van de laatste set. Kijken of we dat komende week thuis ook vanaf de eerste set kunnen toepassen.