Vandaag weer een nieuwe tegenstander. Hoewel, in het verleden hebben we elkaar al vaker getroffen. Toen heette de tegenstander nog HVC. En toen waren het ook meestal spannende wedstrijden.

Zoals zo vaak bij het recreanten volleybal was de eerste keuze, volgens de laatste spelregels altijd voor de bezoekende ploeg, voor de opslag. Het vertrouwen daarin is hier groter dan het vertrouwen in een eerste goede aanval. En hoe de verhouding in de praktijk ligt? Goede service waar geen goede aanval uit komt of goede pass waar wel een goede aanval uit komt? Ik denk dat in onze klasse de verhouding wel ongeveer fifty-fifty zal zijn. Op beide gebieden, service of het opzetten van een aanval, gaat het in de recreantencompetitie wel vaker mis.

Maar nu naar de realiteit van de wedstrijd.

Eerst natuurlijk een woord van dank aan onze collegae van Athos. Waar nodig en mogelijk hebben we afgesproken elkaar te helpen als een van beide geen wedstrijd heeft en de ander tekort komt. Ook de organisator is hiervan op de hoogte gesteld en heeft geen bezwaar gemaakt.

In een slopende eerste set, zowel psychisch als fysiek, konden we deze ter nauwer nood binnen halen. Als zo nog 3 sets moesten volgen? Dan hadden we straks beademing nodig!

In de tweede set begonnen we, vol vertrouwen door de eerste gewonnen set, weer met scoren. Echter wist Trivia al snel de rollen om te draaien en begonnen zij aan een score-reeks. Bij ons dachten we dat op te vangen door iets harder te werken. Maar toen hierdoor de eerste blessure ons trof was het hek van de dam. Met een eigenlijk ongeoorloofde wissel konden we nog wel met zes spelers verder, maar de klad zat behoorlijk in het spel. Trivia maakte hiervan gebruik en wist deze set, zij het weer kantje boord, in hun voordeel te beslissen.

De derde set dachten we dan maar weer te winnen. Echter wilde Trivia hier niet zomaar aan meewerken. De inspanning die ze daarvoor moesten leveren zorgde nu bij hun voor een blessure. Dat was gelukkig maar een lichte, dus zij konden verder spelen met de zes man waarmee ze waren gekomen. Voor ons was die korte onderbreking echter te veel. Van slag en uit onze comfort-zone gerukt wisten we het verloop niet meer te keren en won Trivia deze set weer.

De vierde set was dan alles of niets. Met vereende krachten wisten we een kleine voorsprong tot het einde in stand te houden en deze set dus te winnen. Maar dat betekende voor de uitgeputte spelers, zowel bij Trivia als bij ons, nog een extra set. Wie kon dat nog het beste opbrengen?

In het begin van de vijfde set liep Trivia een aantal punten uit. Maar net toen we die achterstand bijna hadden weggewerkt sloeg het noodlot van blessures opnieuw toe. Nu weer bij ons. Na enige koeling en vastplakken konden we gelukkig nog met zes man verder, maar dat ging niet geheel van harte. Trivia rook de kans op een overwinning en ondanks fel verzet waren we niet meer bij machte dit tegen te houden. Daarmee was de eindstand, na meer dan 2 uur volleyballen, eindelijk bereikt. Jammer dat dit niet in ons voordeel was.

Na de douche konden we gelukkig nog naar de vlaai. Hoewel niet iedereen daar nog tijd voor had. Maar toch hebben we het ons laten smaken, evenals de koffie en een biertje, cola, pinda’s en borrelnootjes. Voor enkelen was het die middag toch “verplicht bankzaken” doen!