Na jaren mochten we weer eens naar Ysselsteijn. Vroeger leuke wedstrijden gehad, leuke tegenstander. Hoe zou het nu zijn?

Die vraag werd al bij binnenkomst beantwoord: VC Ysselsteijn had een grote verjongingskuur meegemaakt. Van de "oude" spelers van toen was er nog maar 1 over. De rest waren jonge spelers. Misschien wat minder ervaren, maar wel lang en met snelle reflexen. Daar moesten wij het met 6 spelers, wiens gemiddelde leeftijd daar een heel stuk bovenuit kwam, tegen opnemen. Ja, PJ geblesseerd en Athos moest zelf spelen en kon ook niemand missen.

Maar niet twijfelen, de wedstrijd moest toch gespeeld worden. Al voor aanvang waarschuwde Piet om de tegenstander niet te onderschatten. Iedereen antwoordde wel "Ja". Maar of dat in de wedstrijd zou blijken?

In de eerste set ging het spel gelijk op. Wij begonnen met een kleine voorsprong, maar die was even snel alweer verdwenen. Dus bleven we knokken om die weer op te bouwen. Maar helaas was de jonge garde aan de andere kant van het net te snel en lang om goed te kunnen scoren. Uiteindelijk wist Ysselsteijn de set te winnen.

De tweede en derde set kan ik kort verwoorden. We probeerden uit alle macht de punten te scoren. Maar omdat we te wijnig grip op de opslagen van Ysselsteijn kregen liepen we hopeloos tegen onze frustraties te knokken. Ook af en toe een geluksballetje wilde niet lukken, terwijl dat bij Ysselsteijn ook wel lukte. Nog meer frustraties en onrust in ons spel was het gevolg. De time-outs waren op die manier snel op en wisselen konden we niet. Het enige wat nog wel kon was langs de kant staan schreeuwen om aanwijzingen te geven. Maar dat had ook een averechts effect, dus dat hield ook snel op.

In de vierde set hadden we vanaf het begin iets meer grip op het spel. Onze passes werden beter en er kwam zowaar af en toe een aanval uit. Maar de muur van Ysselsteijn was net zo onverzettelijk als de Muur van Hoei. Dus daar kwamen we ook niet overheen. Ondanks dat we ook een fietsliefhebber in ons midden hebben! De onverzettelijkheid zorgde echter nog wel voor een pluspuntje: de vierde set werd slechts met nipt verschil verloren.

Na afloop leerden we de jonge garde van Ysselsteijn hoe een overwinning te vieren onder de douche. Wel moesten we daarbij "Kronenberg" door "Ysselsteijn" vervangen. Maar dat lukte ons nog wel. Daarna was het echter ook snel naar huis. Diverse mensen hadden nog diverse verplichtingen die middag, dus het drankje om de wedstrijd weg te spoelen kwam er vandaag niet van.